Iedere moeder die zwanger wordt van haar tweede kind, herkent het: een tweede zwangerschap voelt heel anders dan de eerste. Bij mijn eerste zwangerschap zat ik nog op een roze wolk, maar bij de tweede stond ik met beide benen op de grond.
Toen ik voor de tweede keer zwanger werd, had ik gemengde gevoelens. Het was een bewuste keuze en een groot geluk, maar ik voelde ook spanning. Bij mijn eerste zwangerschap was ik heel naïef: ik wilde graag moeder worden en dacht alleen aan de blijdschap. Ik had geen idee hoe zwaar het kon zijn en voelde me in een droom. Bij mijn tweede zwangerschap wist ik wél wat er zou komen, en dat maakte me soms bang.
Ik vroeg aan iedereen: “Wat is zwaarder, van nul naar één kind gaan of van één naar twee?” Ik hoopte dat iedereen zou zeggen: van nul naar één, omdat ik dat al had overleefd.
Omdat ik dat vaak vroeg, heb ik er een blog over geschreven. Benieuwd naar mijn ervaring? Lees hier mijn verhaal over de overgang van 0 naar 1 of van 1 naar 2 kinderen.
Doordat die angst en onzekerheid zo aanwezig waren, genoot ik minder van deze zwangerschap. Waar ik bij de eerste nog op een roze wolk zat, stond ik nu vooral met beide benen op de grond.
Hoe bereid je je eerste kind voor op een broertje of zusje?
Wat me ook bezighield: mijn oudste. De diva van de familie, het eerste kleinkind. Ze hoefde maar met haar ogen te knipperen of er stond al iemand klaar. Of dat de leukste kinderen maakt? Geen idee, maar het was de realiteit. En nu moest ze die aandacht ineens gaan delen.
Wat we hebben gedaan om onze kleine diva voor te bereiden, is samen het boekje Wat zit er in je buik, mama? te lezen. Het boekje werd snel een van haar favorieten. Natuurlijk snapte ze nog niet wat er in mijn buik gebeurde, maar dit maakt het net wat tastbaarder. Een aanrader als je peuter straks ook grote broer of zus wordt.
Daar merkte ik: bij de tweede gaat je aandacht niet meer vanzelfsprekend naar de baby in je buik. Je bent bezig met het kind dat er al ís.
Waarom de tweede zwangerschap vaak minder ‘speciaal’ voelt
Bij de eerste wist ik precies hoelang ik zwanger was. Elke ochtend checkte ik de app en wist ik of de baby zo groot was als een kers, peer of ananas. Alles voelde nieuw.
Bij de tweede? Als iemand vroeg: “Hoe ver ben je?” dacht ik: eh… ergens tussen kiwi en watermeloen in? Niet omdat ik ongeïnteresseerd was, maar omdat mijn hoofd vol zat met mijn dreumes. Soms vergat ik zelfs dat ik zwanger was en dat gaf me een schuldgevoel.
En dat is misschien wel hét verschil: bij de eerste ben je elke seconde bezig met zwanger zijn. Bij de tweede heb je nauwelijks tijd om stil te staan, omdat je al moeder bént.
Rust nemen tijdens je tweede zwangerschap (of niet…)
Bij de eerste zwangerschap deed ik dutjes, bingede series en scrolde eindeloos. Ik kan met trots zeggen dat ik álle seizoenen van The Real Housewives of Beverly Hills heb gezien.
Bij de tweede? Geen sprake van. Om 07:00 stond mijn dreumes al klaar met haar Little Dutch activiteitenkubus. Leuk speelgoed! Behalve als je een gefrustreerde eenjarige moet kalmeren die de paddenstoel in het gat van de aardbei probeert te duwen. Rust? Vergeet het maar. Daarom ben ik blij dat De Grote Speelgoedwinkel een handige overzichtspagina heeft met speelgoed tot 2 jaar. Ideaal om inspiratie op te doen als je net als ik soms niet meer weet wát je kind nou weer bezig kan houden.
En dan was er nog Monkey Town. Met 36 weken zwanger had ik mezelf daar niet verwacht. Verlof is tenslotte bedoeld om rustig aan te doen. Maar ik stond achter mijn dreumes aan te rennen. Het is dat ik niet vast ben komen te zitten in zo’n klimtoestel.
Waar ik bij de eerste zwangerschap tijd had om stil te staan en te dromen, was de tweede veel meer een survival. Dat maakt het soms minder romantisch, maar ook eerlijker: het is gewoon keihard werken.
Voorbereiden op je eerste vs. tweede zwangerschap
Bij mijn eerste zwangerschap had ik alles op tijd tot in de puntjes geregeld. De babykamer was maanden van tevoren klaar. De box stond, de kleertjes waren niet alleen gewassen maar ook – hou je vast – gestreken. Elk rompertje en broekje lag netjes op kleur en maat gesorteerd in de welbekende IKEA Hemnes-commode, uiteraard met zorgvuldig uitgekozen knopjes die beter bij de muurverf pasten.
Mijn vluchtkoffer? Die stond met 34 weken al klaar. Compleet met drie setjes kleding voor de baby, snacks en zelfs een playlist voor tijdens de bevalling (alsof ik daar nog naar zou luisteren).
En bij de tweede? Strijken was officieel afgeschaft. Serieus, waarom deed ik dat überhaupt? De baby spuugt er tóch meteen overheen. De commode had nog steeds dezelfde oude knopjes en dat vond ik prima. En mijn vluchtkoffer? Die stond er niet.
Bij de eerste wilde ik alles perfect doen. Bij de tweede weet je: een baby maakt zich daar écht niet druk om.
Gezond eten tijdens de zwangerschap: eerste vs. tweede keer
Bij mijn eerste zwangerschap had ik me helemaal ingelezen in wat je wél en niet moest eten. Avocado voor de goede vetten, eieren voor de eiwitten, noten voor de mineralen. Alles volgens de boekjes, zodat de baby kreeg wat ze nodig had.
Bij de tweede heb ik die informatie succesvol verdrongen. Ik at vooral waar ik zin in had. Tosti’s met extra ham en kaas en de bruine fruitschaal waren favoriet.
Eén ding ben ik wel blijven doen: multivitaminen slikken. Ik koos voor Vitals Elke Dag Mama, omdat daar actieve folaat (5-MTHF) in zit in plaats van gewoon foliumzuur. Waarom dat verschil belangrijk is? Foliumzuur moet eerst worden omgezet en dat lukt niet bij iedereen goed. Actief folaat kan je lichaam meteen gebruiken voor de ontwikkeling van je baby.
Bron
De grootste twijfel bij een tweede kindje
En dan die ene vraag: hou ik straks net zoveel van de tweede als van de eerste? Mijn oudste was mijn hele wereld. Ik kon me niet voorstellen dat dat gevoel er nog een keer zou zijn.
Nu weet ik: je hart wordt niet verdeeld, het wordt groter. De band met de oudste is uniek, omdat zij me voor het eerst moeder maakte. En de band met de jongste is uniek, omdat ik ontdekte dat er nog zóveel ruimte is voor liefde.
Wat ik leerde van mijn tweede zwangerschap
Wat ik vooral geleerd heb, is dat het oké is dat een tweede zwangerschap anders voelt dan de eerste. Je bent minder met jezelf bezig, meer met je gezin, en soms ook gewoon doodmoe. Maar dat maakt het niet minder bijzonder.
En of je nou de hele babykamer in perfectie hebt gestyled of op het laatste moment een wieg in elkaar zet , uiteindelijk draait het om liefde en aandacht.
Dus aan alle (toekomstige) moeders: je doet het goed. Iedereen doet maar wat, en dat is oké. Want alleen jij weet wat het beste is voor jouw kinderen.
Geef een reactie